- Jestem ślimaczkiem. - Chwile się namyśla. - Mama ślimak, Agatka ślimak, Mikołaj ślimak, tata ślimak. Rodzina ślimaków.
Dalej leżymy w łóżku. Grześ dalej się przytula, w końcu pyta.
- Czy ślimaki robią kupę?
- Tak. - odpowiadam.
- A jak?
- Mają z tyłu taką dziurkę.
- A pierdzą?
Chłopcy ustawili dużo ludzików i innych figurek w kuchni na podłodze. Tak dużo, że cały środek kuchni był przez nie zajęty i trudno było chodzić po kuchni. Jak to zobaczyłam to się zdenerwowałam.
- Chłopcy, zabierzcie z kuchni swoje zabawki.
- Ale w salonie jest wojna. - powiedział Grześ.
Okazało się, że te wszystkie zabawki to uchodźcy wojenni. Pytam co dalej planują, bo tu w kuchni nie mogą tak stać i ja im jutro zrobię relokację. Chłopcy obiecali, że zabawki pojadą wkrótce dalej.
Rano, jeszcze przed przedszkolem zapakowali je na auto i zawieźli do salonu.
